26 Ocak 2012 Perşembe

Pamuk ipliğinde hayatlar

İnsanlık nereye gidiyor kardeşim! nidaları atasım yok, canım çok sıkkın... Bu ülkede pamuk ipliğinde hayatlar yaşanıyor...Dün akşam benim başıma hiç gelmez diyeceğim bir olay yaşadım, şoku hala üzerimden atmış değilim.
Taraftar olmak nedir? Sempati duyduğunuz bir takımı, grubu, partiyi desteklemektir yani ben böyle biliyorum en azından. Aynı renklere sahip atkıları, şapkaları takıp gidersin takımının maçına mesela, alkışlarsın, yuhalarsın, sonra da çıkarsın stadyumdan efendice nereye gideceksen gidersin. Benim anladığım bu. Benim gibi anlamayanlar o kadar çok ki belki de azınlıkta olan benim. Neyse ne işte.
Evimiz Galatasaray stadyumuna çok yakın bir yerde, haliyle kapımıza kadar gelmiş bir ulaşım hizmetini kullanmak hepimizin en doğal hakkı. Metrodan bahsediyorum, aslında çocuklar olduğu için sürekli kullandığım bir ulaşım aracı olmasa da tek başına olduğumda ilk tercihim metro. Şansıma mı diyeyim ya da şanssızlığıma, dün akşam Taksim'den metroya bindim, Sanayi durağına kadar her şey gayet medeniydi. İndim, aktarma yapmak için Seyrantepe peronuna doğru yola çıktım, meğer bu peron GS maç günleri kapalı olurmuş, mecburen indiğim metroya geri binip bir sonraki istasyondan aktarma yaparak seyrantepe metrosuna bindim. yanımda benim gibi iki kadın bir de adam vardı sadece. Seyrantepe durağına yaklaştığımda gördüğüm manzara beni bir an derin düşüncelere sevk etti. Bu bekleyen taraftar kalabalığı arasından nasıl çıkacaktım. Bunu düşünürken araç durdu bir iki saniye sonra kapılar açıldı ve ne olduysa o zaman oldu.Benimle birlikte inmeye çalışanlar ne oldu onu da bilmiyorum. Bir ses duydum, uğultu gibiydi 'İndirmeyiin! yüklenin arkadaşlaarr! Hurraa! ' O kalabalık üzerime doğru yığılmaya başladı, bir kadın denk geldi önüme ben de onu tutmak zorunda kaldım, aklımca onu tutacaktım ki gerilesin ve arkasındaki 100lerce erkek de gerilesin ben de çıkmak istediğim kapıdan çıkabileyim. ( Medeni yerlerde trenden inenlere öncelik verilir, kişiler iner sonra biner gidersin) Kadın dediğim genç kızdı sanıyorum, bana diklendi 'Çekilmiyorum lan , n'apacan? dedi bana evet bir genç kızdan bunları duymak şaşırtıcıydı belki de değildi, kolumu tuttu arkasındakilerden de güç aldı beni ittirdi sonra da yüzüme okkalı bir tokat savurdu (ben tokat sandım ama hala kafam ağrıdığına göre belki de yumruktu. Çevremizdeki kalabalıktan 'vur vur vur' sesleri yükselmeye başladığında ben hala insanların arasından onları yararak çıkmaya çalışıyordum, gözyaşlarımı da tutamıyordum. Gözyaşlarım acımdan değil, bu olayı yaşamamın verdiği utançtandı. Taraftarı olduğum takımdan utandım; böyle medeniyetsiz insanları barındırdığı için, kadınlığımdan utandım; bana erkekvari bir şekilde saldıranın kadın olduğundan...İnsanlıktan utandım; bu olay olurken bastırmak yerine daha da alevlendirmeye çalışanlar olduğu için...Ağlayarak ilerlerken bana bakanları umursamıyordum bile, bir güvenlik görevlisine olanları anlattım beni dinledi, dinledi, dinledi... işine devam etti. Ben de yüzüme aldığım darbeyle, yanaklarım ıslak bir şekilde oradan uzaklaştım.
Bu sabah ilk iş İstanbul Ulaşım'ı aradım ve durumu anlattım. Stadyumun istasyonunda yaşadığım olay ne ilk ne de son olacak, lütfen inen yolculara öncelik tanıyacak bir uygulama yapın ki kimse mağdur olmasın... Ben oradan çıkamayabilirdim de. dedim. İlgileneceklerini söylediler..
Sizce ilgilenecekler mi? :(

23 yorum:

  1. Önce geçmiş olsun diyorum Umutcuğum ve yuh olsun diyorum böyle gençliğe de böyle fanatikliğe de.... Bunun takımla alakası yok esasen ben de bir gün Beşiktaş'ta dolmuşta görmüştüm böylesine gözü dönmüş fanatikliği. Yolu kesip araçlardaki insanları tartaklayanları. Ben en önde şoförün yanında oturuyordum camlar, kapılar kilitli olduğu halde sapık bir gencin cama yüzünü dayayıp dilini çıkartıp camı yaladığı anı unutmam mümkün değil. Yazık ki insanlığımızın geldiği nokta vahim :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o kadar kötü bir akşamdı ki... Allah akıl fikir versin bu tarz soytarılara

      Sil
  2. Yok, artık! BU ne ki şimdi? Metrodan 3 insanın inmemesi kimin, ne işine yaramış olabilir ki? Ben olsam o metrodan inmez, olduğum yerde böğüre böğüre ağlardım bir sonraki durağa kadar. Belki içlerinde azıcık vicdan kalmış birileri varsa utanırdı yaptığından... Tamamen anlamsız bir şiddete maruz kalmışsınız. Ucuz da yırtmışsınız anladığım kadarıyla. Bir grup ruh hastası, daha da beterini yapabilirlerdi.

    Sizin tek başınıza şikayet etmeniz belki ilgili makamları harekete geçirmez ama sizinki gibi brikaç şikayet olursa, bir çözüm bulmaya çalışılır sanıyorum.

    Bir de şikayetinizi İstanbul Emniyeti'ne iletin online olarak: http://www.iem.gov.tr/iem/index.php?menu_id=34&islem=3#bas

    İstanbul Emniyeti olası bir olayı önleyebilmek adına yetkili makamları daha çabuk harekete geçirebilir belki...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o kadar kalabalık bir kitle vardı ki canımı kurtarmak için bir an önce oradan çıkmaya çalıştım. kim vurduya da gidebilirdim! :( İstanbul Ulaşım sorunumla ilgileneceğini ve haber vereceğini söyledi, aslında emniyete de bildirmeli evet.

      Sil
  3. Ben diyecek söz bulamıyorum. Şikayet etmek bile bir çözüm değil bu ülkede. Bu insanların terbiye olması bile imkansıza yakın. Bu konuda çok ama çok umutsuzum. Benim bu insanların "insanlığına" inancım hiç kalmadı. Umut çok geçmiş olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Malesef benim de kalmadı inancım, hepi topu kaç kişi kaldık düzgünce, medeni bir şekilde yaşayan?

      Sil
  4. inanmiyorum ya...
    bunlarda mi oluyor artik türkiye´de pes ya pes

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. neler olmuyor ki Türkiye'de?! Bu en hafiflerinden biri sanırım

      Sil
  5. Utanç verici ,yaşanılanlar.Ama utanması gereken sen değilsin Umutcuğum ,bu rezilliği yapan ve şahit olanlar.Çok çok geçmiş olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler, o insanların utanç duygusu olsa zaten yapmazlardı böyle bir şeyi...

      Sil
  6. Yazının sonuna kadar hayretle okudum ve cidden çok üzüldüm. Yorum yazma adetim olmamasına rağmen, sana geçmiş olsun demeden geçemedim. Fanatizmin her zaman karşısındayım ve bir erkeğin yapmayacağı hareketi bir kadından görmüş olman da başka bir şaşılası durum. Umarım tekrarı olmaz..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. 19 yaşında bir erkek yeğenim var, olayı duyduğunda 'teyze bu devirde artık kızlar çok daha beter, okul kavgalarını bile onlar çıkartıyor ellerinde jiletler birbirlerine giriyorlar' dediğinde inanamadım. Devir değişik ve herkes tehlike altında.

      Sil
  7. inanamıyorum bende ve nefesimi tututum inan bana yapılmış gibi ağır geldi:(
    allah beterinden korusun diyeceğim ama yaşadığınız olay çok ağır gerçekten hemde hemcinsim güya:(
    çok çok geçmiş olsun gerçekten çok üzücü keşke bu yazınızı duyurabilseniz o insanda cezasını çekse!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağ ol, Allah kimseye yaşatmasın bunun gibi bir şeyi.

      Sil
  8. Bu ne şimdi yaaa..
    Hakkaten herşey çığrından çıkıyor büyük bir hızla.Nasıl bir şuursuzluktur bu?
    Çok üzüldüm Umutcum senin adına.Ama asıl üzüntüm böylesi çirkin duyguların esir aldığı insanlığın gidişatınadır.
    Çok geçmiş olsun,umarım bir çözüm bulunur...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ebeveynlere çok büyük işler düşüyor, doğurup bırakmakla olmuyor bu işler malesef. Sağ ol canım

      Sil
  9. Canını kurtardığına mı sevineyim yoksa yaşadığın olaya mı üzüleyim bilemedim.Benzerini yıllar önce ben yaşadım Fenerbahçe maçı sonrası cadde de fanatiklerin arasında kaldım ve aldığım dirsek darbesi ile gözümü hastane de açmıştım

    Çok çok üzüldüm Umut..Çocuk doğurmak marifet değil ,düzgün evlat yetiştirmek marifet.

    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de o ortamdan çıktığımda canımı kurtardığıma sevindim, daha beteri de olabilirdi Allah korudu beni :(

      Sil
  10. Canım dün akşam da konuştuğumuz gibi aslında söylenecek söz hem çok hem de hiç yok..
    Ne yazık ki insan gibi insan olanların sayısı o kadar azınlıkta ki.
    Ne oldu sana vurduğu için madalya mı verdiler terbiyesize ya da evin kapısından girdiği anda "Anne ben ne yaptım biliyormusun" diye anlattığında annesi aferin kızıma mı dedi.Yazık hem de çok yazık..

    Çok üzüldüm senin adına inan ama şu da bir gerçek biz toplum olarak otobüse,dolmuşa,metroya binmeyi ya da inmeyi bilmiyoruz.
    Geçen ay kızlarla metroya binmek gibi bir gaflette bulundum giderken iyiydi de dönerken aynen dediğin gibi inenlerin ve binenlerin arasında sıkıştık kaldık ne yazık ki arada çocuk varmış yokmuş umurlarında bile olmadı.

    Bu durumda şunu söyleyebilirim ki şikayetinle ilgileneceklerini (üzülerek söylüyorum ki) hiç sanmıyorum:(İlgilenseler bile bizim insanlarımız bunu öğrenmedikçe yapacak bir şey ne yazık ki yok:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence de şikayetimle ilgilenmeyecekler, ne ilkim ne son olacağım. Üzücü

      Sil
  11. şok oldum inan.kanım dondu.şiddet zaten iğrenç birşey ama bunun bir kadın tarafından yapılması beni daha da dehşete düşürdü. bununla geçmiş olsun diyeyim.ama siz ne ilk ne de son olacaksınız malesef. buna birilerinin dur demesi lazım

    YanıtlaSil
  12. Ah ah kim diyecek bu DUR u ben de merak içindeyim. Herşey ailede başlar çocuk ailede şekillenir.

    YanıtlaSil
  13. Kadın olsun erkek olsun, zavallı bir medeniyetsizliğin yüzü bunlar. Ülkemi saygı ve hoşgörüden uzaklaşan, eğitimin de öğretimin de acınası bir seviyeye geldiği ve ne yazık ki zevksizliğin, cehaletin yükselen değer olduğu bir noktada görüyorum. Dur deme cesaretinden başka, bunu akıl edecek veya bir işe yarayacağından umudunu kesmeden uğraşacak kitle kayboluyor. ve inanır mısın beni bu durum daha çok korkutuyor.

    Belki metropollerin dışında daha insani bir yaşam vardır diyorum kendime. İnanmak istiyorum buna.

    Başına gelenlere gerçekten çok üzüldüm. İnsanın dili tutuluyor inan. Şiddet öyle hayatımızın içine girdi ki; günlük hayatta buna benzer yansımaların yaşanması artık kaçınılmazlaştı.

    Emniyete bildirmek iyi bir fikir olabilir. Kameralardan izi sürülebilir olayın belki.

    Geçmiş olsun.

    YanıtlaSil