28 Ocak 2011 Cuma

Yaşasın karne günü

Bugün Arda karne alıyor. Ondan çok ben heyecanlıyım. Daha okul öncesinde kendisi. Kendinden çok emin arkadaş.
-Anne ingilizce karnemdeki bütün çiçeklerimin içi boyalı ben biliyorum. Ayrıca yemek konusunda da çok iyiyim tabağımı silip süpürüyorum karnemde bu da iyi gelecek. Diğerleri zaten iyi sen de biliyorsun.
Bir an eski beni düşündüm. Okul çağındaki beni  yani. Okula bir insan bu kadar mı gitmek istemezdi? İşte o bendim. İlkokul 1. sınıfta iyiydi, gerçi onda da sıkılıyordum çünkü ben anaokulunda çoktan yamuk çizgi , düz çizgi olayını bitirmiştim, burada her şeye baştan başlamışlardı. O zaman anaokulu çok yoktu, çoğu çocuk direk evlerinden çıkıp ilkokula başlamış oluyordu. Ama ben 2 sene okula gitmiştim ve çizgi çalışması falan yapmak istemiyordum artık. Yapmadım, öğretmen ilgilenmedi. Bu sefer soğudum okuldan, belki de okumayı ilk öğrenenlerden olabilirdim ama ortalarda ancak öğrendim. Sınıf kapısının üstüne asılı çiçeklerin içine fotoğrafım konulduğu zaman çok sevinmiştim. Benden önce fotoğrafları konulan arkadaşlarımı da biraz kıskanmıştım. Önde giderken geri kalmak sinir bozucu. 2. sınıfta hastalıklar zinciri yakamı bırakmadı. Su çiçeğinden, kızamığa kadar ne tür çocuk hastalığı varsa geçirdim, okula gittiğim gün sayısını parmakla sayabilirim sanırım. İşte ondan sonra tembel öğrenci karşınızdaa. Evde habire ders çalış denildikçe çalışmak istemezdim, mış gibi yapardım, yazılılarda da duvara toslardım tabi. Üniversiteye kadar bu böyle sürdü gitti. Üniversitede aklım başıma mı geldi, dersler hoşuma mı gitti artık bilemiyorum. Her dönem onur listesinde oldum ve o şekilde okulumdan mezun oldum. Babamı bu kısımda sevindirdiğim için seviniyorum şimdi. Benden çok şey bekliyordu ama ben biraz vasattım işte napiim.
Ben Arda'dan çok şey beklemiyorum. Ne istiyorsa o olsun istiyorum. İlgisi neyse ona yönelsin istiyorum.
-Ders çalış çocuğum. diye başına üşüşmek istemiyorum. Umarım sorumluluk sahibi bir çocuk olur ve gelecekte tam da istediği yerde olur.
Bakınız çocuk daha anaokulunda ben geleceğe sıçrayıverdim.
-Anan gibi olma yavrum, çalış, başarılı ol, yüksek yerlere gel inşallah :)

2 yorum:

  1. Senin okul hikayenle benimki taban tabana zıt.. üniversiteye kadar mükemmel.. hiç zorlama olmadan, baskı olmadan, kendi kendine üv. kazan ama ünv. de birden dibe ışınlan..

    YanıtlaSil
  2. Sanırım sen ayrı bir şehire gelip, tek başına okudun, hem de büyük bir şehire geldin. Buraya uyum sağlama süreci falan derken zorlandın belki de. Ama mezun oldun değil mi? Önemli olan o :)

    YanıtlaSil